review_IOpages

Vier jaar na hun debuutalbum komen de Twentse progrockers met die originele naam met Crossing Over. Nadat de vorige zanger was opgestapt, besloot men om voor dit album met meerdere zangers en een zangeres te gaan werken. Wel is ondertussen Peter van Asselt als vaste zanger toegetreden. Op deze cd neemt hij drie nummers voor zijn rekening, waaronder de vlotte opener Freeway en afsluiter Till We Meet Again. Van Asselt heeft een echte rock- en soulstem, die je niet direct standaard zou kunnen noemen in de soort muziek die de filosofen spelen. Die muziek valt het best te omschrijven als pittige progrock met hier en daar wat metalinvloeden. De lengte van de nummers wisselt nogal; zo staan er twee nummers van rond de tien minuten op en dat zijn dan ook de meest afwisselende en gedragen nummers. Met name het door Erik Masselink gezongen The Space In Between, is een zeer fraai voorbeeld van de mogelijkheden van The Barstool Philosophers.

Je hoort ook prachtig toetsenwerk van René Kroon en mooie solo’s van gitarist Ivo Poelman. Die laatste hanteert vaak een wat gruizig en vervormd geluid en dat contrasteert soms mooi met de achtergrond. Daar staat tegenover dat het soms wat rommelig over komt en zijn goede spel maskeert. Compositorisch zit het album goed in elkaar. In Beyond The Stars zingt Marleen ten Hove de sterren van de hemel. Paul Adrian Villareal, Maikel Hergers en Michel Legrand nemen allen de zang op één nummer voor hun rekening en dat doen zij met verve.

Toch resulteert het grote aantal zangers in een wat ambivalent gevoel en dat is jammer. Door te kiezen voor Van Asselt als vaste zanger heeft men dat zelf kennelijk ook onderkend, dus dat probleem is opgelost op de volgende cd. Crossing Over is een prima product van vaderlandse bodem, maar laat tevens ruimte voor ontwikkeling. U weet dat de wijzen uit het Oosten komen dus mag je verwachten dat deze filosofen nog veel meer topmateriaal zullen uitbrengen.

Erik Fraanje

35